Simon Wright przyszedł na świat 19 czerwca 1963 w Manchesterze. Mając 13 lat otrzymał swój pierwszy zestaw perkusyjny i spędzał całe dnie tłukąc blachy i bębny, pragnąc zostać drugim Cozym Powellem, lub przynajmniej Tommym Aldridgem. W wieku osiemnastu lat dołączył do lokalnej grupy Tora Tora, w której oprócz niego występowali: gitarzyści Paul Wheeldon i Peter North, wokalista znany jako Brenn, oraz basista Ian Dalglish, zastąpiony później przez Nigela Blytha. 

Formacja ta, zaliczana do nurtu NWOBHM, najbardziej znana jest z dosyć przeciętnego, wydanego własnym nakładem singla Red Sun setting(z utworem Highway na stronie B), później zespół działał jeszcze jakiś czas jako Tora, jednak Simona w tym okresie nie było już w tej grupie bardzo szybko zasilił szeregi poważniejszej formacji A II Z. Simon zagrał jedynie na singlu I'm the One Who Loves You, sama formacja miała już wcześniej na koncie dwa wydawnictwa koncertowy album The Witch of Berkeley i singiel No fun After midnight. Niestety, mimo naprawdę ciekawej muzyki i kontraktu z wielką wytwórnią(Polydor) A II Z nie zrobiło zbyt dużej furory, i nagrany z Simonem singiel jest ostatnim materiałem nagranym przez ten ciekawy zespół. Niezrażony tym Simon(wraz z gitarzystą Garym Owensem) pod koniec 1982 roku dołączył do grupy Tytan, działającej w Londynie, grającej ciężkiego heavy rocka. Gdy Wright pojawił się w zespole, ten miał już na swoim koncie 12 calowy singiel Blind Men and Fools i właśnie pracował nad albumem Rough Justice. Warto w tym miejscu dodać że nasz bohater zastąpił w Tytan Lesa Binksa, który zagrał na trzech klasycznych albumach Judas Priest: Stained Class, Killing Machine i koncertowym Unleashed In the east. Niestety, Tytan, jak wiele innych formacji z kręgu NWOBHM miał ogromnego pecha, i ostatecznie w 1983 członkowie grupy podjęli decyzję o rozwiązaniu zespołu. Album Rough Justice ujrzał światło dzienne dopiero w 1985 roku. 

Po opuszczeniu Tytana, dwudziestoletni Simon Wright zajął miejsce Philla Rudda w AC/DC. Nie wiąże się z tym żadna szczególna historia Wright odpowiedział na zamieszczone w prasie ogłoszenie, przyjechał na przesłuchanie i został przyjęty, ponieważ zespół nie szukał perkusisty z nazwiskiem. Simon zadebiutował w barwach AC/DC na trasie promującej dopiero co nagrany(jeszcze z Ruddem w składzie) album Flick of the Switch. Mimo że album nie osiągnął takiego sukcesu jak dwa poprzednie (For those about to rock i Back In Black) to zespół promując go zagrał mnóstwo koncertów, w tym na festiwalu Monsters of Rock w Donnington jako gwiazda, oraz w Brazylii w ramach Rock in Rio.

Pierwszym studyjnym albumem AC/DC na którym zagrał Wright był Fly on The Wall nagrany i wydany w 1985 roku, najbardziej chyba metalowe wydawnictwo grupy, do dziś wzbudzający kontrowersje i zbierający skrajne oceny wśród fanów. W ramach promocji tej płyty zespół nakręcił ciekawy półgodzinny film będący połączeniem konwencjonalnych, „koncertowych teledysków z animacjami. W 1986 roku ukazuje się kolejne wydawnictwo sygnowane nazwą AC/DC album „Who made who. Nie był to jednak krążek zawierający wyłącznie premierowy materiał, a kompilacja stworzona w pewnym sensie z myślą o filmie Maximum Overdrive, do którego AC/DC nagrało trzy utwory świetny, przebojowy Who made who oraz dwa instrumentalne wypełniacze DT oraz Chase the ace. Niestety dobór starych utworów na tę kompilacje(dokonany zresztą przez Stephena Kinga) był najdelikatniej rzecz ujmując dyskusyjny i w rezultacie płyta nie sprzedawała się najlepiej. Nie do końca zadowoleni z takiego obrotu sprawy bracia Young postanowili kolejny album nagrać z duetem producentów Harrym Vandą i Georgiem Youngiem(którzy produkowali wczesne albumy grupy), i niejako wrócić do korzeni. 

Efekt tego powrotu longplay Blow Up Your Video ukazał się w styczniu 1988 roku i po obu stronach Atlantyku osiągnął spory sukces. Jednak trasa promująca ten album była ostatnim etapem współpracy Wrighta z zespołem braci Young. W 1989 roku, częściowo z powodów finansowych a częściowo muzycznych(nie do końca odpowiadało mu odgrywanie prostych partii, z których to między innymi znane jest AC/DC), Simon przeprowadza się do Stanów Zjednoczonych i zasila szeregi zespołu jednego ze swoich idoli Ronniego Jamesa Dio. Jednak z perspektywy czasu ciężko nazwać tę zmianę zespołu za udaną nagrany już z Simonem krążek Lock up the wolves był wyraźnie słabszy od poprzedników (Holy Diver, Last In Line, Sacred Heart oraz Dream evil), nie odniósł dużego sukcesu, a na domiar złego wkrótce po jego wydaniu Ronnie rozwiązał zespół by po raz drugi w swojej karierze zostać wokalistą Black Sabbath. Simon został więc na lodzie, jednak szybko znalazł nową posadę objął mianowicie stanowisko perkusisty w australijskim Rhino Bucket, zespole świadomie nawiązującym m.in. do twórczości. AC/DC(!). 

Wright zagrał na albumie PAIN wydanym w 1994 roku, niestety już rok później zespół przestał istnieć. W 1995 roku Wright dołączył do koncertowego składu hard rockowej legendy UFO, jednak nie nagrał z tym zespołem żadnej płyty. Pojawił się natomiast w 1999 roku na albumie Chocolate box firmowanym przez duet Mogg/Way, będący w pewnym sensie kolejnym wcieleniem UFO), od 1998 roku aż po dziś dzień jest znów członkiem grupy Dio, z którą nagrał od tego czasu albumy: Magica, Killing the Dragon, Master of the moon oraz kilka koncertówek.

Simon Wright jest zdecydowanie najmniej charakterystycznym i najmniej znanym członkiem AC/DC z okresu świetności tej grupy, nie miał większego wpływu na kompozycje czy brzmienie zespołu, jednak to bardzo dobry i sprawny muzyk, a lista wykonawców z którymi nagrywał i koncertował mówi sama za siebie.

Tomash (2008)